Abdullah Ongullu Şêrwî: Dengê Qelema di Nav Hêrsê de
NÛPEL – Ez sêzdeh-çardeh salî bûm. Li gund, rojekê dema ez ji dibistanê dihatim malê, di rê de malbatekê gazî min kir ku ez nameyekê ji wan re binivîsim. Min…
Abdullah Öngüllü Şêrwî tarafından yazılan yazılar
Abdullah Ongullu Şêrwî: Mirina Mar
🔴NÛPEL – Bi halê mirovekî ku ji xewnekê nexweş şiyarbûyî, ji cihê xwe yê dirêjkirî bi zorê xwe rast kir. Pişta xwe da dara biyê û çarmêrkî rûnişt. Bi awirên…
Abdullah Ongullu Şêrwî: Zaroktiya Saf û Sonda Sîpan: Birayê Sadiq
🔴NÛPEL – Wekî zarokekî nesekinî, bi gotina te “nehs” û bêrîkpurt (bêrîkqul), dîsa bê pere mabûm. Ji bo ku ez çend qurişan li ciyekî peyda bikim, planên di serê min…
Abdullah Ongullu Şêrwî: MEYRO: Dengê Nalîna li Deyînayê
🔴NÛPEL – Deyîna, di qezaya Kufrayê de gundekî biçûk e. Du tax in: Taxa jorîn û taxa jêrîn. Taxa jorîn di nav kevir û daran de hatiye avakirin. Her derê…
Abdullah Ongullu Şêrwî: Wêneyê Şermê
🔴Li ser xwesteka wî, ew cara yekem bû ku, li mala Apê Şukrî mêvan bûm. Gundê wan cîranê gundê me û navê gundê wan jî Simxor bû. Dema bû şev,…
Abdullah Ongullu Şêrwî: Hedoya Qet Qet Kirî
🔴Li gund, di zaroktiya me de em ji vê peyvê pir ditirsiyan: “Hedoya qet qet kirî!” Gava ku digotin: “Va ye Hedoya qet qet kirî hate we!” mûyê serê me…
Du Nav, Yek Çîrok: Berfîn û Besê
🔴Leşkeran ji me re got: “Heta hefteyekê gund vala bikin, heke na em ê we jî bi gund re bişewitînin.” Ez keçikeke bîst û pênc salî me; piyekî min ji…
Abdullah Ongullu Şêrwî: Xewna Keçika Biçûk
🔴Di nav qelebalixiya kolanên sar de, keçikeke biçûk hebû ku debara xwe bi firotina destmalan dikir. Rojekê, jineke dewlemend dît ku ev keçika feqîr di xeweke kûr de ye û…
Keça Mendê
🔴Wê rojê li gund daweteke geş hebû. Keça Mendê, wekî her carê, bi serê govendê girtibû; bi coş û peroşeke bêhempa xwe dihejand û mamika xwe ya gelêrî ya navdar…
Abdullah Öngüllü Şêrwî: Bîr…
Ji bo beşa dawî ya romana ku min dinivîsî, çûbûm wî gundî. Gav bi gav degeriyam û min ew mekan ji her awayî ve di hişê xwe de qeyd dikir…