NÛPEL – Hêj di salên xwe yên bîstî de bûn. Di ser jiyana xwe ji dest dana Sînan Cemgîl, Kadîr Manga û Alpaslan Ozdogan ê li Nurhakê re 55 sal derbas bûn. Salên ku li pey xwe hiştin, nekarîn şopa van her sê şoreşgerên ciwan jê bibin.
Di dîroka siyasî ya nêzîk a Tirkiyeyê de hin tarîx hene ku ne tenê rûdanekê, lê belê ruhê serdemekê jî vedibêjin. 31ê Gulanê ya sala 1971ê wekî yek ji van tarîxan cihê xwe di bîra gel de diparêze. Sînan Cemgîl, Kadîr Manga û Alpaslan Ozdogan ên ku wê rojê li Çiyayên Nurhakê jiyana xwe ji dest dan, tevî ku 55 sal di ser re derbas bûne jî, ne tenê wekî ciwanên şoreşger ên serdemekê, di heman demê de wekî sembolên lêgerîna demokrasî, serxwebûn û azadiya Tirkiyeyê jî tên bîranîn.
Dawiya salên 1960î û destpêka salên 1970yî, wekî gelek deverên cîhanê, li Tirkiyeyê jî serdemek bû ku tevgerên ciwanan lê bilind dibûn. Boykotên li zanîngehan, berxwedanên karkeran, tevgerên gundiyan û xwepêşandanên li dijî emperyalîzmê rojeva welat diyar dikirin. Sînan Cemgîl, Kadîr Manga û Alpaslan Ozdogan jî ciwanên ku di nav vê serdemê de mezin bibûn û dixwestin derbarê paşeroja welat de gotina xwe bibêjin.
Lêbelê, piştî muhtiraya leşkerî ya 12ê Adara 1971ê, atmosfera siyasî hişk bû. Operasyonên li dijî tevgerên mûxalif zêde bûn. Derbarê endamên Artêşa Rizgariya Gel a Tirkiyeyê (THKO) de biryarên girtinê hatin derxistin. Di wê heyamê de Denîz Gezmîş, Yûsif Aslan û Huseyîn Înan hatibûn girtin û bi daxwaza îdamê doz li wan hatibû vekirin.
Sînan Cemgîl û hevalên xwe di vê pêvajoyê de di nav amadekariya çalakiyekê de bûn ku li dijî Baregeha Radarê ya DYAyê ya li herêma Kurecik a Meletiyê pêk bînin. Dihat diyarkirin ku armanca wan ew bû ku personelên Amerîkî yên li baregehê dîl bigirin û bi vî rengî serbestberdana Denîz Gezmîş û hevalên wî mîsoger bikin.
Sibeha 31ê Gulana 1971ê, kom ji aliyê hêzên ewlehiyê ve li nêzî Gundê Îneklî yê ser bi navçeya Golbaşi ya Semsûrê hat dorpêçkirin. Di şer de Sînan Cemgîl, Kadîr Manga û Alpaslan Ozdogan jiyana xwe ji dest dan. Mustafa Yalçiner birîndar hat girtin. Tiştên ku wê rojê qewimîn, di salên paşê de di bîra tevgera çep a Tirkiyeyê de wekî “Komkujiya Nurhakê” cih girt.
Sînan Cemgîl 27, Kadîr Manga 25 û Alpaslan Ozdogan jî 24 salî bûn. Îro dema mirov li paş xwe dinêre, çîroka wan ne tenê wekî parçeyekî dîrokeke siyasî, lê belê di ser hêvî, wêrekî û berdêlên ciwaniyê re jî tê xwendin.
Tevî ku sal derbas dibin jî nayên jibîrkirin
Piştî Nurhakê Tirkiye pir guherî. Derbeyên leşkerî çêbûn, hikûmet guherîn, nifş nû bûn. Lêbelê navên Sînan Cemgîl, Kadîr Manga û Alpaslan Ozdogan di her 31ê Gulanê de ji nû ve hatin bîranîn. Gorên wan hatin ziyaretkirin, bernameyên bîranînê hatin lidarxistin, pirtûk li ser wan hatin nivîsandin û kilam hatin gotin.
Îro Nurhak ne tenê navê rûdaneke ku di rabirdûyê de qewimiye ye. Di heman demê de wekî yek ji rawestgehên sembolîk ên şerên siyasî, polarîzasyon û lêgerînên azadiyê yên di dîroka nêzîk a Tirkiyeyê de tê dîtin.
Piştî 55 salan, tiştê ku li pey xwe hiştiye ne tenê çîroka şerekî ye. Di heman demê de bîranîna sê ciwanan e ku li ser vê axê xeyala paşerojeke adiltir, wekhevtir û azadtir dikirin. Di ser bûyera Nurhakê re zêdetirî nîv sedsalî derbas bû, lê navên Sînan Cemgîl, Kadîr Manga û Alpaslan Ozdogan hêj jî di bîra hevpar a Tirkiyeyê de dijîn.
