🔴Polîtîkayên derve yên Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê (DYA) di serdema Donald Trump de, xwe dispêrin nêzîkatiyeke ku em dikarin wekî “kibrê” bi nav bikin. Lê belê, şerê ku li dijî Îranê tê meşandin, ji operasyonên wekî revandina mirovan a li Venezuelayê gelekî cudatir û kûrtir e. Ev şer, ne tenê pevçûneke leşkerî ye; encamên wê dê nexşeya siyasî ya cîhanê û dîroka sedsalê ji nû ve diyar bike. Rejîma Trump bi vê kibra xwe, emperyalîzma DYAyê xistiye qonaxeke wisa ku ji bo tevahî cîhanê metirsiyên mezin diafirîne.
Analîza Rejîmê û Plana Hilweşandinê
Dibe ku Trump û tîma wî bi hêviya hilweşandina saziyên dewlet û artêşa Îranê bin da ku li ser xirbeyên wê rejîmeke li gorî daxwazên xwe ava bikin. Lê dîrok nîşan dide ku heta îro mînakeke serkeftî ya “kibra” bi vî rengî nehatiye dîtin. Li vir xaleke girîng heye: Ji bo Îsraîl û Erebistana Siûdî, Îraneke ku ketiye nav kaosê û dewletbûna wê têk çûye, ji Îraneke bi çekên giran û bihêz “bikêrtir” e. Ev yek nîşan dide ku armanc ne anîna demokrasiyê, lê bêhêzkirina herêmê ye.
Helwesta Kurdistanê û Encamên Sûrî-Rojava
Di vê pêvajoya şer de, li Kurdistana Îranê (Rojhilat) serhildaneke giştî ya nû neqewimî. Sedema vê yekê dikare wekî “dersa ji Sûrî û Rojava” bê nirxandin. Kurdan dîtin ku şerên navdewletî çi bandorê li ser gelan dikin û bi hişmendiyeke pêşwext tevgeriyan. Her çend Îran nikaribe DYAyê û Îsraîlê ji aliyê leşkerî ve bi temamî têk bibe jî, kapasîteya wê ya bersivdayînê dikare zirarên mezin ên aborî û leşkerî bide dijberên wê.
“Mirin ji Dîktator re”: Hêza Hundirîn a Gel
Di salên dawî de, li kolanên Îranê slogana herî bilind “Mirin ji dîktator re!” bû. Ev diruşm banga hevpar a karker, jin, ciwan û neteweyên bindest (Kurd, Azerî, Belûç) e. Lê belê, xaleke krîtîk heye: Edaleta ku gelên Îranê heq dikin, ne bi bombeyên Îsraîlê û ne jî bi kuştina Hamaney a ji derve pêk tê.
Erka Dîrokî ya Gelan
• Mafê Darizandinê: Hilweşandina rejîmê û darizandina lîderên wê, tenê maf û berpirsiyariya gelê Îranê bixwe ye.
• Avakirina Pêşerojê: Azadiya jinan û mafên neteweyên wekî Kurd, Azerî û Belûç, bi destê hêzên emperyal nayê avakirin; ew ê bi têkoşîna hevpar a van gelan pêk were.
Di encamê de, kibr û polîtîkayên dagirkeriyê tenê dibin sedema wêranî û kaosê. Pêşeroja Îranê û Rojhilata Navîn divê ne di navbera kibra Trump û zilmê dîktatoran de bê sînor kirin. Edalet û azadiya rasteqîn, tenê bi îradeya gelên ku ji bo jiyaneke bi rûmet têdikoşin, dikare bibe rastiyek.
/Bulent Tekin/
