🔴ŞIRNEX (Nûpel) – Li bajarê Şirnexê, çîroka jina bi navê Fatma Avyanî balê dikişîne ser ked û berxwedana jinê. Avyanî ya ku piştî salên dûr û dirêj ên penaberiyê vegeriya welatê xwe, niha bi nanê tenûrê debara xwe peyda dike û dibe mînaka xwe li ser lingan girtinê.
Ji Koçberiyê Ber bi Nanpêjiyê Ve
Fatma Avyanî di sala 1993’yan de ji ber şer û rewşa herêmê neçar ma ku ji Şirnexê koçî Başûrê Kurdistanê bike. Piştî jiyaneke dijwar a penaberiyê ku bi salan dom kir, Avyanî 6 sal berê biryara vegerê da û hat bajarê xwe Şirnexê. Avyanî ji bo ku jiyana xwe ji nû ve ava bike, dest bi pîşeya xwe ya zarokatiyê kir: Nanpêjî.
Ked û Hevkariya Jinê
Fatma li gel hevaleke xwe ya jin re kargehek vekiriye û li vir nanê tenûrê dipejin. Ew balê dikişîne ser girîngiya vî karî û dibêje:
“Ez ji Başûrê welêt hatim û min bi vî karî xwe li ser lingan girt. Ji zarokatiya min ve eleqeya min bi pehtina nan re hebû, îro ev pîşe ji bo min bûye jêdera sereke ya debarê.”
Eleqeya Welatiyan Zêde ye
Nanê ku bi destan û di tenûrê de tê amadekirin, li Şirnexê rastî eleqeyeke mezin tê. Fatmayê diyar kir ku xelk ji bo keda wan û tamê nanê tenûrê serdana wan dikin û wiha got:
Keda Destan: “Nanê me yê tenûrê ye û keda destê me ye.”
Kêfxweşiya Mişteriyan: “Kesên ku tên vir gelek kêfxweş dibin, ev yek jî moral dide me ku em karê xwe hîn çêtir bikin.”
