🔴AMED (Nûpel) – Li dilê bajarê Amedê, dikaneke ku bîra dîrokê û çanda kurdî di nava xwe de dihewîne, bala her kesî dikşîne. Fedliyê Têrkanî, ku jiyana xwe daye berhevkirina kel û pelên kevnar, bi dikanekê wekî muzexaneyekê, xwedî li mîrateya bav û kalan derdikeve.
Ji Çireyan Hetanî Şûrê Duçetel: Xezîneyek di Bin Banekî de
Di dikana Têrkanî de ku mîna “xezîneya demê” ye, mirov rastî her cure amûrên kevnar tê. Ji tîr û kevanan bigire heta zînên hespan, ji şûrê duçetel heta motîfên efsanewî yên Şahmaran û Revandina Jinê, gelek berhemên ku îro winda bûne li vir têne parastin. Her wiha neqşên xalîçeyên Kurdistanî, palas, heqîbên şivanan û gelek amûrên navmalê yên wekî cêr, kûp, fanos û lembeyên kevn cihê xwe di vê dikanê de girtine.
Hevdîtina Efsane û Kesayetên Dîrokî: Motîfên Nûjen
Fedliyê Têrkanî ne tenê kel û pelên kevn, lê di heman demê de sembolên mîtolojîk û kesayetên dîrokî jî bi hunerê ve girê dide. Ew di xebatên xwe de cih dide sembolên hemû olan (Xirîstiyanî û Îslamiyet) û mîtolojiyan. Di motîfên nûjen ên li ser xalîçeyan de, wêneyên kesayetên navdar ên kurd bi tevahî hatine neqişandin, da ku her kes perçeyekî ji nasnameya xwe di vê dikanê de bibîne.
Bîra Dawet û Jiyana Berê
Têrkanî giringiyeke taybet dide çanda jinê û dawetan jî. Sandoqên bûkan ên kevnar, qomêdîn, qutiyên laçekan, fîstanên resen û cilên bûkaniyê yên berê, wekî şahidên serdemekê hatine parastin. Di dikanê de her wiha tiştên hûrik ên mîna morî, gulîsk, şeyê mûyan û xilikên hêkan jî nayên jibîrkirin.
Banga Ji Bo Muzexaneyekê: “Bila Ev Çand Winda Nebe”
Fedliyê Têrkanî hestên xwe bi van gotinan tîne ziman: “Ez ji vê çandê têm û ez ê heta dawiyê biparêzim.” Têrkanî balê dikşîne ser giringiya parastina fermî û bang li rayedaran dike ku ev berhemên kêmpeyda di bin banekî fermî de, di muzexaneyeke hêja de bêne parastin û pêşkêşkirin.
Têrkanî bi vê hewldana xwe ya şexsî, ne tenê dikanekê birêve dibe, lê di heman demê de bîra kolektîf a civakê ji windabûnê rizgar dike.
