Şerê berdewam ê li Rojava, wek agirê ku dilê çiyayan dişewitîne, êşa kûr a gel dide der. Zarok di nav serma û xwînê de diqefilin, jin di bin barê zilmê de diqîrin; lê gel bi rihê berxwedanê, bêhna xwe di sîngê de radigire û serî natewîne. Di nava vê tarîtiyê de ronahiyeke tijî hêvî dibiriqe: Rojava bi tenê nehat hiştin. Kurd û dostên wan bi serbilindî ber bi mafên xwe yên rewa ve dimeşin; mafên ku bi xwînê hatine nivîsandin û bi hêviyê hatine hûnandin.
Hêzên ku dixwazin dîrokê ji nû ve binivîsin û rastiyê di bin siyekî tarî de veşêrin hene, lê zarokên vî welatî nahêlin dîroka wan ji aliyê hinek din ve bê nivîsandin. Ev berxwedan, rihekî yekgirtî bi xwe re afirandiye. Ev rihê yekrêziyê ku partî, rêxistin û aliyên cuda di bin sîya ala Qadî Mihemed a Mahabadê de dicivîne, deriyekî nû yê çareseriyê li her çar parçeyan vedike.
Di van rojên dijwar de, çar xalên sereke wek stêrkên geş derketine pêş û rihê yekîtiyê di dilê her Kurdekî de zindî kirine:
1. Keziya Jina Kurd: Sembola Rûmetê
Keziya jina Kurd bûye sembola herî bi rûmet û herî bi êş a vê berxwedanê. Di êrîşên hov ên şopdarên DAIŞ’ê de, jineke Kurd ji avahiyê hate avêtin û keziya jineke din hate jêkirin. Ev ne tenê êrîşek li ser bedenekê bû; êrîşek li ser rûmet, dîrok û sembola jinên Kurd bû. Lê belê, vê yekê di nav Kurdan û cîhanê de reaksiyoneke tund afirand. Bi milyonan keziyên jinên Kurd û dostên wan, bûn sondnameyeke nû ya berxwedanê. Keziya jina Kurd ne tenê por e; ew kilîdê serkeftinê û agirê azadiyê ye.
2. Ciwanê Kirkûkî: Pira Yekîtiyê
Ehmed Hêmin Omer, ciwanekî ji Kirkûkê bû. Piştî bangewaziya seferberiyê, wî sînorên destçêkirî rakirin û berê xwe da Rojava. Di “Berxwedana Rûmetê” de li Hesekê şehîd ket. Meytê wî li Başûrê Kurdistanê bi rêûresmeke girseyî hate binaxkirin. Navê wî bû sembola yekîtiya neteweyî; li Qamişlo û Tirbespiyê tabûrên leşkerî bi navê wî hatin damezrandin. Şehadeta Ehmed îsbat kir ku: “Kurdistan yek e.”
3. Zarokê Silêmaniyê: Hêviya Nifşê Nû
Murîd Goran, zarokekî du sal û sê mehî, di xwepêşandaneke li Silêmaniyê de bi ala Kurdistanê re cihê xwe girt. Di nav sed hezaran kesî de, bi tena serê xwe dimeşiya; mîna ku hemû giraniya neteweya xwe li ser milên xwe yên piçûk hildigire. Murîd, ku ji malbateke têkoşer û şehîdperwer e, bû sembola nifşê nû yê berxwedanê. Wêne û vîdyoyên wî bûn peyamek ku dibêje: Hêviya zarokekî dikare hemû tarîtiyê tar û mar bike.
4. Rihê Yekîtiyê
Ev rihê yekîtiyê ji her çar aliyên Kurdistanê û tevahiya cîhanê wek çemekî mezin diherike. Bi dirûşma “2+2=1”, cudahiyên siyasî di bin sîya yekîtiyê de winda dibin. Kurd wek daristaneke kevnar in; her parçe darek e ku bi koka xwe ve girêdayî ye. Em îro deriyê xiyanet û birakûjiyê li dû xwe digirin û ber bi ronahiya siberojê ve dimeşin.
Ev her çar gav û her çar xal, me hîn bêhtir nêzîkî azadî û serxwebûna Kurdistaneke yekpare dikin.
