Abdullah Ongullu Şêrwî: Wêneyê Şermê
🔴Li ser xwesteka wî, ew cara yekem bû ku, li mala Apê Şukrî mêvan bûm. Gundê wan cîranê gundê me û navê gundê wan jî Simxor bû. Dema bû şev,…
Abdullah Öngüllü Şêrwî tarafından yazılan yazılar
Abdullah Ongullu Şêrwî: Hedoya Qet Qet Kirî
🔴Li gund, di zaroktiya me de em ji vê peyvê pir ditirsiyan: “Hedoya qet qet kirî!” Gava ku digotin: “Va ye Hedoya qet qet kirî hate we!” mûyê serê me…
Hogir Berbir: Helebçe; Jenosîda Sedsala 20an û Birîneke Kûr a Mirovatiyê
🔴Îro, 16ê Adara 2026an e. 38 sal di ser yek ji hovtirîn êrîşên li dijî mirovahiyê re derbas dibin: Komkujiya Helebçeyê. Di Adara 1988an de, rejîma Baasê ya di bin…
Du Nav, Yek Çîrok: Berfîn û Besê
🔴Leşkeran ji me re got: “Heta hefteyekê gund vala bikin, heke na em ê we jî bi gund re bişewitînin.” Ez keçikeke bîst û pênc salî me; piyekî min ji…
Abdullah Ongullu Şêrwî: Xewna Keçika Biçûk
🔴Di nav qelebalixiya kolanên sar de, keçikeke biçûk hebû ku debara xwe bi firotina destmalan dikir. Rojekê, jineke dewlemend dît ku ev keçika feqîr di xeweke kûr de ye û…
Keça Mendê
🔴Wê rojê li gund daweteke geş hebû. Keça Mendê, wekî her carê, bi serê govendê girtibû; bi coş û peroşeke bêhempa xwe dihejand û mamika xwe ya gelêrî ya navdar…
Abdullah Öngüllü Şêrwî: Bîr…
Ji bo beşa dawî ya romana ku min dinivîsî, çûbûm wî gundî. Gav bi gav degeriyam û min ew mekan ji her awayî ve di hişê xwe de qeyd dikir…